Selmar winnaar van het beruchte Schaakfeest in Oostvoorne


Al vele jaren staat het op mijn bucket list, deelname aan het schaaktoernooi in Oostvoorne. Dit jaar lijkt het er eindelijk van te komen, ware het niet dat mijn TomTom nog voorzien is van prehistorische kaarten, hetgeen mij ergens op de Maasvlakte doet belanden. Beetje onwerkelijk lege futuristische locatie, met zand, windmolens en wat dampende fabriekstorens. Gelukkig vind ik een verdwaalde kitesurfer, die me vertelt hoe ik bij Murphy's Station kan belanden.

Net op tijd arriveer ik in het centrum van Oostvoorne om mij aan te melden bij Boszoff, die al sinds mensenheugenis de wedstrijdleiding verzorgt. Boszoff is de Helena handle van Ruud Bosch, en veel deelnemers melden zich aan onder hun handle. Helena is een internet schaaksite die als sponsor van het toernooi fungeert, dat traditiegetrouw georganiseerd wordt tijdens de Burchtfeesten. Helena is een soort Ashley Madison voor schakers die niet alleen trouw zijn aan hun club maar ook op het Internet een dame willen verschalken. De Helena spelers die van verre komen, overnachten in Motel Oostvoorne, een serie duistere hokjes achter Murphy's Station. Waarschijnlijk niet geschikt als azc maar hier wordt het gewoon motel genoemd.

De organisatie van het toernooi is in handen van Dick Kegge, die elk jaar iets nieuws verzint om het toernooi op te luisteren (foto editie 2013). Eigenlijk is het natuurlijk het zomertoernooi van Het Houten Paard, de club uit Brielle die dit jaar haar gouden jubileum viert. Er zijn vele spectaculaire evenementen gepland om dit feest op te luisteren, onder andere een simultaan tegen Max Euwe.
Voordat de eerste ronde begint, heb ik nog wat tijd om de braderie over te struinen. Deze lijkt exact op de honderden andere zomerbraderies. Standjes met overbodige prullaria, een patatkraam, stalletjes met local produce, kortom het hoogtepunt van de Nederlandse cultuur. Tussen al die kraampjes is een speciaal steegje waar de schakers hun kunsten kunnen vertonen. Het toernooi vindt plaats in de open lucht en er wordt gespeeld op tafels van marktkraampjes. De borden zijn geplastificeerde printjes die met punaises aan de tafels worden bevestigd. Tijdsduur is een kwartier p.p. en er wordt gespeeld met echte houten klokken. Tijdens het toernooi lieten verschillende klokken helaas het leven. Die werden door de WL provisorisch gerepareerd en vervolgens aan de lagere borden gebruikt.
Met iets meer dan 40 deelnemers gingen we van start. Er is wat volk uit Schiedam, veel Houten Paarden, Ger Schraa natuurlijk, en drie generaties Knipscheer. De jongste heb ik voor het laatst bij de E-tjes zien spelen, maar die heeft intussen veel boterhammen gegeten. Haar moeder wint de damestitel en had meer punten kunnen scoren als ze wat minder respect zou hebben voor spelers met hogere rating. Tegen Joop speel ik een lastige partij die ik met enige mazzel weet te winnen als hij een toren weggeeft. Selmar houd ik op remise, Lendert laat zich mat zetten maar tegen Arjan van der Leij weet ik geen plan te vinden. Arjan organiseert volgende week het Open Schaakkampioenschap in Gouda en is hier vooral aanwezig om de kunst af te kijken. Ook bij Messemaker zouden ze het wel zo gezellig willen maken. Biertje halen aan de overkant, de hele familie van Beek komt even kijken, ik zie een verdwaalde Sliedrecht-topper die hier op de camping verkeert. En enkele spelers hebben vrouwlief met creditcard de braderie opgestuurd, zodat de aanwinsten af en toe geshowd worden. Kortom, een uniek toernooi om ooit eens aan deel te nemen. Vlak naast ons toetert er een muziekbandje en die worden vocaal begeleid door twee kleindochters van Bianca Castafiore. Een groepje dansmariekes danst een olifantenwals en intussen laat ik weer wat stukken instaan. Uiteindelijk wordt het erg spannend want Philip Westerduin, Arjan van der Leij en Selmar Ercan scoren alle drie 7,5 uit 9 zodat de ondoorgrondelijke weerstandpunten de doorslag moeten geven.

Na de prijsuitreiking is er een groepje Belgische madammen zonder bontjas die een liedje zingen voor Dick. Hij gaat met pensioen en heeft dan tijd om een boek te schrijven over 50 jaar Houten Paard. Ook de organisatie van dit toernooi wil hij aan een opvolger overdragen en hopelijk wordt die snel gevonden, want deze traditie mag natuurlijk niet verloren gaan. De einduitslag en de foto's zijn binnenkort te vinden op de website van het Houten Paard.

Zij getekend, TTTdamkater (Ronald Damhuis).