De schaaksport was altijd een liefde voor de Dordtse dichter C.Buddingh'

,,Dichter bij Dordt" is de titel van de biografie over de dichter C. Buddingh' die op 20 mei wordt gepresenteerd in het Stadhuis van Dordrecht. De schaaksport heeft daarin ook een plek. ,,De schaaksport was altijd een liefde voor C.Buddingh", zo noteert biograaf Wim Huijser. Als jongen van 17 jaar kwam Huijser voor de eerste keer met Kees in aanraking., Hij moest voor school een werkstuk moest maken. Daarna is Huijser niet meer losgekomen van de dichter die in Dordrecht in 1918 werd geboren en er in november 1985 overleed.

Buddingh' speelde in Dordrecht een aantal jaren in het eerste team van schaakclub Dordrecht. Toen zijn bekendheid in het land door het TV programma Poets - met de verborgen camera - rond 1970 tot nationale hoogte steeg, kwam hij eens voor Dordrecht 1 in de tweede klasse KNSB tot negen remises. De club speelde toen nog op de bovenste verdieping van het gebouw van de hogere landbouwschool aan de Oranjelaan in de stad. Dat was op loopafstand van het huis van Buddingh' aan de Bankastraat. Kees was Kees ook tijdens zo'n landelijke wedstrijd en voor jeugdschakers gewoon en direct benaderbaar.

Eens liet Buddingh' verstek gaan, toen zijn poes op de zaterdagmorgen onvindbaar was, zo vertelde Pank Hoogendoorn nog eens aan Dagblad De Dordtenaar toen de krant in 1995 zijn tiende sterfdag memoreerde met een pagina groot artikel. Goede herinneringen heeft Kees, volgens zijn eigen dagboek, aan het teamschaken in de Statenzaal van het Hof op de plek waar nu het centrum is van het belevingsmuseum Hof van Nederland te vinden is rond de datum 19 juli 1572.

De voorzitter van het huidige Buddingh'genootschap, Hans Berrevoets, wist hem toen bij het teamschaken te betrekken, zo meldt Buddingh' in zijn dagboek. Dordtse schaaknamen komen langs in de biografie zoals van de literaire Willige dame leden Han van Gorkom, de reeds overleden Gerrit de Wolf en Kees Klok en ook wordt Hans Berrevoets genoemd.

Adri van der Willigen

Dordrecht-teamcaptein Pank Hoogendoorn staat niet in het namenregister maar wel in het boek. Uiteraard heeft Dordrecht-speler Adri van der Willigen (geboren in 1921) een plek. Adri had een vriendinnetje - Stientje van Vuren - die hij mee nam naar de verjaardag van de broer van Kees. Zo kwam Stientje definitief op het levenspad van de dichter van Dordrecht.

Van de landelijke schakers krijgt IM Constant Orbaan veel aandacht. Hij moest net als Buddingh' kuren in sanatorium Zonnegloren bij Soest. Grootmeester Jan Timman wordt in de biografie als (literaire) vriend genoemd van Buddingh'

Een voorpublicatie uit de biografie:

De schaaksport was altijd een liefde van Buddingh' gebleven, al waren er ook perioden waarin hij er geen enkele belangstelling meer voor kon opbrengen. Herhaalde malen had hij zelfs zijn lidmaatschap van de schaakclub opgezegd, maar even zo vaak werd hij toch weer uitgenodigd voor een schaakcompetitie tussen Dordtse teams. 'Buddingh' speelde met de stukken zoals hij ook met woorden omging,' herinnerde zijn teamgenoot Pank Hoogendoorn zich in 1985. 'Hij zocht het mooie, de schoonheid in het schaakspel. Om de punten ging het hem niet.' Andere tegenstanders bewaren daar een wat meer genuanceerde herinnering aan. Wie eenmaal overtuigend had gewonnen, werd minder vanzelfsprekend uitgenodigd voor revanche.

Het naspelen van wedstrijden was voor Buddingh' een manier om na opeenvolgende drukke weken weer wat op adem te komen. In 1977 lag er de vraag van Martin Vael, hoofd PR van het Interpolisschaaktoernooi in Tilburg, om een inleiding voor het programmaboekje te schrijven. Het werd een prachtige dialoog voor twee heren over de grote toernooien uit de schaakgeschiedenis. Als tegenprestatie werd Buddingh' uitgenodigd om als speciale gast het toernooi te bezoeken. Roel Leentvaar herinnert zich nog goed dat hij mee mocht: 'We kregen allebei een persbadge en hadden daarmee toegang tot de perskamer en het heilige der heiligen: de speelzaal. Dat was voor maar enkelen weggelegd.' GetweeŰn ontmoetten ze in Tilburg talrijke schaakcoryfeeŰn als Kasparov, Karpov, Portisch, Larsen, Smyslov, Timman, Tal en Huebner. Ook was er steevast Buddingh's oude sanatoriumcompaan, de schaakarbiter Constant Orbaan.

In de persruimte werd 'gevluggerd' met Hans B÷hm, Jan Hein Donner en Max Pam. In de daaropvolgende jaren zou het schaaktoernooi voor Buddingh' en Leentvaar een jaarlijks hoogtepunt blijven.

Dichter bij Dordt telt 410 pagina's over de man die Nico Dijkshoorn van de Wereld Draait Door (DWDD) steenvast zijn leermeester noemt.